To moje kolejne „Wyjście” i do tej pory Bóg nigdy tak bardzo mnie nie dotykał.

Podczas Pracowni Nadziei odkryłam kolejne rany z przeszłości, które Jezus chce uleczyć.

Bardzo cenne jest to, że istnieje przestrzeń dla młodych dziewczyn.

Moja przygoda z Projektem rozpoczęła się kilka lat temu…

„Po co ja tu jestem?” – jedno pytanie krążące po głowie.
„Przecież jestem szczęśliwa. Moje życie jest poukładane, serce – pełne przebaczenia i zaufania”.
Już na pierwszym wykładzie pojawia się bunt.
„Dlaczego mam opowiadać o bólu? Dlaczego znów każą mi to przeżywać?”.

„Po co ja tu jestem?” – jedno pytanie krążące po głowie.
„Przecież jestem szczęśliwa. Moje życie jest poukładane, serce – pełne przebaczenia i zaufania”.
Już na pierwszym wykładzie pojawia się bunt.
„Dlaczego mam opowiadać o bólu? Dlaczego znów każą mi to przeżywać?”.

Przyjeżdżając na konferencję „Wyjście” nie spodziewałam się zmian w moim życiu. Myślałam jedynie, że fajnie będzie spędzić weekend z dala od domu, oderwać się od szkoły i obowiązków domowych. Chciałam po prostu dobrze się bawić.